Busy busy busy!

De Tanzanianen zijn meesters in het geven van vage antwoorden. Als je vraagt ‘What have you been doing today?’ krijg je altijd het antwoord ‘Ah, busy busy busy!’. Als ze niet ja of nee willen antwoorden, dan zeggen ze ‘bado’. Dit betekent zoiets als ‘nog niet’ of ‘misschien later eens’. Een gelijkaardig antwoord is ‘If God wishes’. Dat is ons al goed van pas gekomen.
“Can I have your Phone number?”
“If God wishes”

In Aqualoge is het ondertussen heel stil geworden. Katrin en Annelies zijn vertrokken om rond te reizen in Tanzania. Binnen 2 weken zijn ook Sarah en Wilfried weer weg. En ikzelf ben verhuisd. Ik woon nu in Maendeleo, bij de kinderen waarmee ik werk. Er is speciaal een broeder van kamer veranderd om mij een kamer met wc en douche te kunnen geven.
Marieke en Linde blijven wel in Aqualodge, maar ze hebben vorig weekend wel doorgebracht in Bangwe. Sinds Br. Stan hier geweest is, hebben ze een serieuze opdracht gekregen: de reorganisatie van Bangwe. Er moeten verantwoordelijkheden verdeeld worden, er moet een fatsoenlijk activiteitenprogramma komen,… Ze zijn erin gevlogen met een weekend lang activiteiten doen. Als teambuilding kan dat al wel tellen. Blijkbaar is het al goed meegevallen, want 2 nachten Bangwe werden 3 nachten Bangwe. Eigenlijk weet ik niet zeker of ze nu al terug zijn.

De kinderen van Maendeleo blijven me verbazen. Vorige keer vertelden we al over de termieten die ze hier opeten. Nu heb ik gemerkt dat ze nog andere methoden hebben om een beetje vlees aan hun menu toe te voegen. 1. Maak een katapult. 2. Schiet drie duiven uit de boom, 3: slachten en klaarmaken en 4: Eet smakelijk! Zo simpel kan dat zijn.
Mijn grootste frustratie in Maendeleo was altijd al de omstandigheden waarin de kinderen moesten slapen. Als ik daarover ging klagen bij de oversten kreeg ik altijd hetzelfde antwoord: ‘Je hebt gelijk maar er is geen geld om er iets aan te doen’. Je zou er bijna van in mirakels gaan geloven maar 2 weken geleden stond hier plots een rijke Spaanse vrouw. Ze is hoteluitbaatster op Mallorca en had wel wat centen op overschot. Maar ze wilde zelf zien waaraan ze die nuttig kon besteden. Eén bezoekje aan de kinderkamer volstond voor haar om een beslissing te nemen. Ze heeft nieuwe (echte!) matrassen gekocht voor hen. Zie, dat vind ik nu plezant.
Zelf heb ik de kinderen ook eens in de watten gelegd. We hebben hier Sinterklaas gevierd! Eerst heb ik het verhaal verteld. Ik heb er wel een draai aan gegeven, want de blanke man met zijn zwarte hulpjes, da’s toch een tikkeltje racistisch. Het werd dus het verhaal van Saint Nicolas en Saint Peter, die als team cadeautjes brengen naar alle brave kinderen die voor hun een tekening maken en hun schoen buiten zetten. Hier brachten Sint en Piet voor elk kind een pakje koekjes, een mango en Obama- kauwgom.

Het lesgeven zit er op ondertussen, want de kerstvakantie is hier al begonnen. De laatste week hebben we vooral examens verbeterd en resultaten geteld. Ik heb vorige weeks eens verteld dat ik nog een verjaardagscadeau zocht voor mijn moeder. De leraressen op school vonden het een bijzonder goed idee om een Afrikaanse jurk voor mijn moeder te laten maken. Het enige probleem waren de maten. We hebben ons dan maar gebaseerd op een foto en dan ben ik met 4 leraressen naar de kleermaker gegaan. Eén voor de lengte, één voor de heupen, één voor de borstomtrek en één die de prijs ging onderhandelen. Ondertussen is de jurk af, ik ben eens benieuwd of ze zal passen. Bij deze heb ik het cadeau dus al verklapt, maar ik vond het verhaal te grappig om niet op de blog te zetten.

Nu is het hoogtijd voor ons om eens vakantie te nemen. En deze keer echt. We hebben al een busreis geboekt. Donderdag vertrekken we naar Mwanza. Da’s de 2e grootse stad van Tanzania en naar ’t schijnt hebben ze er supermarkten! Vanuit Mwanza reizen we dan door naar de Serengeti en Ngorogoro, want het is hoogtijd dat we eens wat van die Afrikaanse wilde beesten zien. We zitten hier tenslotte in het land van de Lion King.