http://picasaweb.google.com/103677656645703739545/Oktober#
Deze week op onze blog: nieuwe foto’s! Van mij zijn het o.a. foto’s van uitstapjes naar het vissersdorp Kibirizi en naar het stadje Ujiji, gelegen aan de ‘golden beach’. Echt super om zo’n uitstappen te doen: ’t Is een leuke activiteit voor de kinderen en tegelijkertijd zijn zij onze gids: zo komen we op plaatsen die gewone toeristen normaal nooit te zien krijgen.
Marieke en ik zijn de afgelopen weken ook 2 keer naar een graduation party van de lagere school geweest. Eerst naar die van de Bangwe shule en dan die van de L. Tanganyika shule. Op beide feestjes werden we direct (en zeker ook ongevraagd) tot eregasten gemaakt. We moesten dan aan de tafel gaan zitten bij de headteacher en andere belangrijke mensen. De ceremonie zelf was wel de moeite: de leerlingen dansten en zongen op zelf gemaakte liedjes. We hebben ook elk op onze eigen school een cadeau mogen afgeven, want toevallig was er op elke school één leerling uit Bangwe/Maendeleo die nu de lagere school afgemaakt heeft. De overhandiging van de diploma’s was echt een hele show: dan komt de familie ook naar voren om ‘en plein publique’ de cadeau’s af te geven. Op L. Tanganyika was er bijv. een gast van een jaar van 15 of 16 die duidelijk uit een rijke familie kwam en letterlijk overstelpt werd door cadeau’s. Je vraagt je dan af hoeveel cadeau’s je eigenlijk verdient als je op je 15e pas de lagere school afmaakt…
Even tussendoor een grappig verhaal: vorige week zijn Marieke en ik met een paar vrienden en broeders van Maendeleo nog eens uitgeweest in Kibo, een discotheek. Toen ik dat de volgende maandag op school vertelde, werd het meteen gespreksonderwerp van de dag. Ik zei tegen mijn collega, Miss Betha, dat ze dan de volgende keer maar eens moest mee gaan. Waarop zij: ‘Eh eh, my husband won’t like’. En een andere collega, Miss Susan: ‘Kibo, place of the devil!’. Ze lagen wel plat van het lachten, dus ‘t is niet dat naar een discotheek gaan hier echt taboe is ofzo. Maar eenmaal je getrouwd bent, is het blijkbaar not done om daar nog een voet binnen te zetten. We verstaan ook wel waarom: in Kibo zijn de mensen echt heel Westers gekleed (lees: minder gekleed), en het is wel duidelijk dat ze er komen om iemand te versieren…
Dan nog wat belangrijk nieuws! Aqua Lodge zit sinds deze week helemaal vol, want Kigoma wordt precies overspoeld door nieuwe vrijwilligers, en dan allemaal uit België. Deze week verwelkomden we hier Linde, Annelies en Katrien. Vanaf nu gaan zij dus ook meespelen in onze avonturen. En later in oktober komen daar nog Sarah en Wilfried bij, 2 Belgen die komen om samen met Marieke een project voor de doven uit Kigoma op te starten. De Lodge gaat hier echt een soort Belgisch eiland in Tanzania zijn…
We introduceren deze keer ook een nieuwe rubriek op onze blog: Dingen Die We Voor De Eerste Keer Gezien Hebben In Kigoma…
- Japanse toeristen
- Aardbeienconfituur
- Een hond aan de leiband
- Een vrouw achter het stuur
- Melk in vloeibare vorm
De stad blijft ons dus verrassen! Langs de andere kant zijn er ook dingen die ze hier blijkbaar nog nooit gezien hebben. De kinderen van Bangwe vinden bijv. Marieke’s fluostiften bijzonder fascinerend. En bij mij hebben er eens een stuk of 10 kinderen stomverbaasd zitten toekijken hoe ik mijn lenzen in- en uithaal
Wij leren hier nog elke dag bij over de cultuur. Zo mag je bijv. probleemloos zeggen dat iemand dik is, dat is niet beledigend. En vanaf 50 jaar beschouwen ze je hier als oude mensen. Dat laatste ontdekte ik toen ik een foto toonde van mijn ouders en broer aan mijn kinderen: ze noemden mijn ma en pa ‘wazee’, wat een Swahilisch woord is om respectvol over oude mensen te spreken Momenteel is hier van alles te doen rond de verkiezingen. Je ziet overal posters en affiches van president Kikwete en zijn regerende partij CCM. Ook restaurants hangen vol met verkiezingsposters, en laatst kochten we zelfs een fles mineraalwater met een verkiezingsboodschap op. Eind oktober is het zover, dan trekken ze hier naar de stembus. We vragen ons af welk land eerst een regering zal hebben: België of Tanzania. Wij gokken alvast op het laatste.
Maisha Mema! (On the future!)
Tof dat jullie het volhouden om iedere week iets te schrijven en fotos op picasa te plaatsen.
BeantwoordenVerwijderenBlijft heel boeiend om te volgen !
Vele groetjes vanuit het 'koudere' België.
Vake
Blij dat alles daar nog oké is!
BeantwoordenVerwijderenDikke knuffel,
Marian!
Hallo Ruben en Marieke,
BeantwoordenVerwijderenWat een mooie foto's hebben jullie en 't is duidelijk dat het klikt tussen de kinderen en jullie. Da's fijn om te zien. Ik hoop dat jullie, met de andere Belgische vrijwilligers, fijn kunnen samenwerken. Met vijf, en binnenkort met zeven, kunnen jullie toch meer dan met z'n tweetjes. Maar Marieke en Ruben, als jullie toch met de kinderen werken en lesgeven... kunnen jullie hen dan toch niet aan hun verstand brengen dat 50 jaar helemaaaal niet oud is? Want dat is toch wel wat confronterend om te lezen.
Hou jullie goed. En nog heel veel werkgenot!
Nog even een reactie voor ik de pc afsluit. Ik stop er vandaag wat vroeger mee want morgenavond wacht me een lange avond. Voor een vormingsavond met ouders van een kind met een handicap in Sint-Truiden hebben wij maar liefst meer dan 80 inschrijvingen. Als er materieel veel in orde is, en dat kunnen jullie waarschijnlijk niet zeggen over jullie kinderen en hun gezin, dan komt er blijkbaar ruimte voor andere zaken zoals goed geïnformeerd worden zodat je kind alle kansen kan krijgen.
BeantwoordenVerwijderenMaar ik wou jullie toch nog even laten weten dat het hier momenteel weer helemaal strop zit met de regeringsvorming, dat de treinbestuurders 'zomaar' staken ook al is er al een akkoord, dat racing Genk al 7 punten voorsprong heeft op Anderlecht en dat het koud wordt. Vanmorgen heb ik voor de eerste keer ijs moeten krabben. Nog een heel fijne werkweek. Slaap wel.
DAG RUBEN
BeantwoordenVerwijderenALLES GOED MET JE
IK BEN NU BIJ GEZIN EN HANDICAP EN HET IS DRUK EN
IK HEB GOED KUNNEN WERKEN
EN IK HEB EEN VALING EN EEN VALING IS SAAI EN NIET LEUK
IS HET DRUK EN GA JE WEL OP TIJD SLAAPEN
LIEF MAAKT ZICH ZORGEN OM JE RUBEN
IK GA OOK OP TIJD SLAAPEN MET MIJN VALING
GROETJES VAN LIEF EN STEFANIE
Hallo Ruben en Marieke,
BeantwoordenVerwijderenZo te horen gaat het jullie goed en zijn jullie nog even enthousiast. Dat is zeker het goede weer ginder dat jullie zo "up to date" houdt. Hier is het anders al serieus koud, vooral 's morgens en de regen valt hier soms met bakken uit de lucht. Niet verwonderlijk dat je verkoudheden opdoet. Morgen heb ik ook een herfstwandeling gepland met mijn kleuters. Het zal er in het bos wel modderig bijliggen veronderstel ik, dus... dat belooft.
Papa is vandaag een bezoekje brengen aan zijn leerlingen in Durbuy.
Hopelijk mag hij maandag uit het gips. Hij is het kotsbeu.
Zo, lieve groetjes en tot wederhoren.
Mama en papa
dag Marieke en Ruben,
BeantwoordenVerwijderen't Is echt genieten om jullie verhaal zo levendig te lezen! Volgens mij gaan jullie niet graag terug komen :-) Al moet ik misschien opletten want de familie leest mee :-)
groetjes, Katrien
Dag Marieke,
BeantwoordenVerwijderenEindelijk eens een berichtje van ons. We volgen je blog nauwgezet en vinden dit zeerleuk, ook van de foto’s genieten we.
We zijn blij dat je het goed stelt en veel leuke dingen doet en goede vrienden maakt.
Met ons gaat alles goed. Het golfseizoen loopt op zijn einde maar we blijven toch oefenen omdat we dan bij wat minder goed weer toch eens in de natuur kunnen vertoeven: alles staat hier in prachtige herfstkleuren!
Het valt me niet zo gemakkelijk om via je blog te antwoorden en ik heb je zus hiervoor gemobiliseerd. Hopelijk kan ik het de volgende keer rechtstreeks.
Het ga je goed en vele zoenen van nonkel Frank en meter Myriam