Onze reis & aankomst in Kigoma

Habari Jioni!
Goeienavond iedereen!

Hier zijn we dan, voor de eerste keer vanuit Kigoma. Onze lange reis is supergoed verlopen. Eergisteren vertrok ons vliegtuig om 7u10 en via Zürich en Nairobi kwamen we uiteindelijk in Dar-es-Salaam terecht, met bagage en al! En Marieke zonder vaccinatiekaart :p. Gelukkig vroegen ze er niet achter, maar 't was toch wel ff spannend. In Dar werden we opgehaald door Brother Louis. Die bracht ons naar zijn community via een 'shortcut' om het drukke verkeer te vermijden. Dat was al een avontuur op zich want er waren nogal veel putten in de weg. Kraters is eigenlijk een beter woord, chapeau voor onze chauffeur! Na een nachtje in Dar reisden we al verder naar Kigoma. Deze keer hadden we een persoonlijke gids: Bro. Mashaka. Normaal gezien had hij pas een vliegticket voor de dag erna, maar hij heeft daar een verhaal afgestoken van 'ocharme die studentjes in een vreemd land ik kan ze toch niet alleen laten' en hij heeft toch nog een plaats op het vliegtuig gekregen. Wel handig natuurlijk, want nu hadden we meteen iemand om ons voor te stellen aan de andere broeders.

In Kigoma stond een andere broeder met een heel gevolg ons al op te wachten. We mochten vooraan plaatsnemen in hun minibus en kregen dus al meteen een hele sightseeing door Kigoma. 't Is precies echt Afrika uit de films: rood zand, kleine huisjes met golfplaten daken, overal palmbomen en marktjes. En onze verblijfplaats, Aqua Lodge, is echt super! De broeders hebben de lodge gekocht om er op termijn een gastenverblijf voor toeristen van te maken, maar voor ons is een slaapplaats vlak aan het strand van het Tanganyika- meer al meer als voldoende :)

Eenmaal geïnstalleerd heb ik toch wel een kleine ramp ontdekt! Ik heb mijn boekske Swahili op het vliegtuig vergeten. Marieke is eigenlijk blij want ze vond al dat ik volledig geobsedeerd was door het swahili doordat ik onderweg bijna de hele tijd erop geoefend heb. Het eerste wat ik ondertussen op de markt gekocht heb is een nieuw swahili- boekske. 't Is dat wel niet zo een goe als het vorige, but it will do :)

Vandaag hebben we dus onze eerste volledige dag in Kigoma achter de rug. En wat een dag! Na een ontbijt bij de broeders - dat bestaat uit wit toastbrood met honing of confituur- ging Bro. Theofile met ons mee naar Maendeleo. We moesten nog even wachten want onze stagebegeleider, Bro. Kaunda, was er nog niet. Ineens kwamen er twee meisjes naar buiten die Nederlands gehoord hadden. Het waren Janoek en Jolien, 2 zussen uit Leuven die voor 3 weken op rondreis zijn doorheen de projecten van Brothers of Charity. Ze hebben ons in afwachting van Kaunda een rondleiding gegeven. Ik ga hier niet allemaal opsommen wat er te zien was, er zullen wel foto's volgen. Even later hebben we dan toch Kaunda ontmoet: een hele vriendelijke en goedlachse man: dat valt dus ook weeral goed mee om zo iemand als stagementor te hebben. We hebben met hem afgesproken dat Marieke zal werken in Bangwe, bij kinderen met een verstandelijke beperking, in afwachting van het opstarten van haar dovenproject. Ikzelf ga in Maendeleo blijven. Er zijn daar zoveel doelgroepen die daar vanalles tegelijkertijd doen dat ik van Kaunda eerst met de mensen mag kennismaken om dan wat concreter een project te kiezen.

Eén van de jongeren van Maendeleo, Godfried, is vanmiddag met ons meegegaan naar Bangwe. Daar werden we heel enthousiast onthaald door de kinderen, ze sprongen ons allemaal direct rond de nek. Marieke is er hier snel achtergekomen dat ze toch wel swahili zal moeten leren, want buiten 'how are you?' kenden de kinderen niet bepaald veel 'kiingereza'.

En alsof dat nog niet genoeg indrukken zijn voor één dag zijn we ook nog eens naar de markt geweest en terug naar Maendeleo. Daar hebben we van Godfried een ganse swahili-les gekregen. We hebben zelfs al een 'test' gekregen van de nummers in het swahili van één tot tien. Hij heeft zich volgens mij tot doel gesteld om ons binnen de 2 maanden de taal aan te leren.
Na de les maakten we nog kennis met een aantal kinderen van Maendeleo. Eén van de middelbare scholieren- Fred- tolkte voor ons. Niet veel later werden we door Bro. Constatino uitgenodigd om samen met Janoek en Jolien een ander project te bezoeken, iets van Unicef. We gingen er naartoe met de daladala. Da's openbaar vervoer met een minibus en die vertrekt pas als ze vol zit. En vol mag je nogal letterlijk tegen, een blik sardienen is er niks tegen! Wij vonden het vooral interessant dat ze aan sensibilisatie doen rond HIV, malaria en familieplanning in de dorpen. Blijkbaar is niet minder dan 38% van de Tanzaniaanse bevolking seropositief! Gelukkig doet Kigoma het nog vrij goed in vergelijking met de rest van het land met maar 10%. Na de uitleg over de projecten was er nog tijd om wat met de kinderen te spelen, we hebben o.a. Chinese voetbal gedaan.

Toen we teruggingen zijn we gestopt op een marktje om iets te drinken. Ze hebben hier heel lekkere fanta nanasi- fanta met ananas. En naar 't schijnt is die met passievrucht ook de moeite waard. En nog iets dat hier veel beter is als bij ons zijn de bananen. Marieke heeft hier al 2 dagen lopen zagen dat ze per se Afrikaanse bananen wil kopen, maar nu snap ik wel waarom. Ik weet niet wat ze bij ons in de bananen steken maar hier zijn die dus gigantisch veel lekkerder!

En nu hebben we dus ook internet kunnen regelen. We houden jullie vanaf nu zeker regelmatig op de hoogte van wat we hier allemaal uitspoken. En volgende keer zullen er ook wat foto's bijstaan!

Slaapwel!